Kategori: Şiir | Yazan: Yahya Kurtkaya | Okunma Sayısı: 464 | 01 Eylül 2008, Pazartesi

buzul çağ beni çözdü çözdü beni bu ısı
negatif sözcüklerle akrabayım bu yüzden
donuk bir kare kaldı anlamadım bu dansı
anlamadım efendim ne kaldı bana güzden
 
ne kaldı ellerim/de ölü kuşlar tarlası
biçiyor behçevanım bilmiyor vakti nadas
söylüyor uyku herkes işte tamdır sırası
işte işte işte bu beni saklayan kumpas
 
kaybeden o’ysa peki ben benimi ne ettim
ne ettim soyunduğum acı hırkasını ben
yoktu dişleri kuşun mahsus yere bilettim
nerde bende o cevher nerde o büyülü ten
 
şimdi korku musallat erir diye ya buzlar
oysa çoktan eridi mum biterken odada
kış sevgisi nerede nerede eski yazlar
kapanırken perdeler oyun yoktu orada!
 
yok idi oyun moyun çöl sancısı sadece
ateş dayandı kırka bundan serap buzul çağ
topladık bulutları çekip gittik öylece
eridi çağ ve buzul şiir kaldı bir tek sağ

                                                                   Yahya Kurtkaya