Kategori: Şiir | Yazan: Adnan Taş | Okunma Sayısı: 367 | 04 Kasım 2008, Salı

Akortsuz Hayaller

Uslandı şu fahişe, destursuz rüzgâr
Artık üşümüyorum ama ısınmıyorum da
Bir kaçış gerek bana,
Arkamda bıraktığım yollar silinmeli moloz haritalardan.
Her gidildiğinde, hiç gidilmemiş yollar
Saklanamayan anılar ve pek az dinlenilen arya
Sensizlik, soyulmuş bir ev, boş bir koridor
Uzun daha uzun atlamam gerekirdi bu uçurumdan…

Baktığımda kırılan aynalardayım
Yaşanmamış mekânlardayım
Geç kaldım son vapura
Geç kaldım son vuslatına ölümün.
Günahkâr kuşların dilindeyim
Konuş benimle, ört bas et sevgisizliği
Asılacak insanın son sözündeyim
Yerine getir son dileğimi…

Yanlış bir yolda ve yırtılmış gökyüzünün çıldırmış yağmurunda
Kaybolmadan, çorapsız ve terliksiz sana koşmak
Dağlar, suratıma bir tokat at!
Kendime getir beni, altından çıkamam bunca şeyin…
Tedarikini sakladım meçhul kaçışlarımın
Oyunlar oynamak istiyorum çocuk yaşlarımla
Umudu ihmal etmeden, aşk sandığım kasvete
Ketum şiirler yazıyorum, sözcüklerim sıkıldı benden…

Bir gizi vardı yaşamın belki de hala…
Kaçak düşlere inanırım, şehla düşlere
Uzayıp gidiyor zulam, yetişemiyorum
Akortsuz hayaller köprüsünde ürküyorum
Yüksek daha yükseğe uzuyor bu geçit
Bir kenti, bırakıp gitmek şeytani uçurtmalarla
Baş koymaz rüzgâra, hep takılırdı sevdalara
Oysa martılara benzetirdim ben onları…

Bir aslan sofrasında yaralı bir geyikti hayaller
Kana susamış, gözleri şahin, akordu pençelenmiş
Mutlu olacak, Leylalı aşklar sürecektik son rüyada
Ay’la kararmayacaktı en uzun gecemiz
Dağlara ısmarlayacaktık en güzel türküyü
Gamzemde kifayetsiz kalmayacaktı son tılsım
Paralanmayacak, kozasına çekilmeyecekti uçurtma şiirleri
Yorgunum şimdi, belki başka bir gün, başka uçurtmalar yaparım…

Adnan TAŞ / Zemheri Edebiyat 6. Sayı