Kategori: Şiir | Yazan: A.Samet Kılınç | Okunma Sayısı: 714 | 03 Kasım 2008, Pazartesi

BİR SEN Kİ BİN MUAMMA
 

...yar ismiyle sen
...gönlüm kırık doldu

içim intikamdan feryat
ateşten gözyaşı kaptı de

söyledim de duymadım

şimdi sen söyle ki

alevin hatrına insin zevheran
dile ki gönlüm şadiyan

dile şimdi harabeyim
kentlerin sürgün vaktinde
sürgün bir vakitte
vakitsizce atıldım
şimdi duy ve kesil bakışlarım
ayet ve sure
üfle kalbime
bi iznillah

...sen ki ardı alev
...zemheriyi boyayan renk

yar
yine isminle heceliyorum.
tüm hecelerim
sensiz bir gecenin seyriyken
açıldığım alfabenin
kırık harflisiyim
beni körebe yangınlarında sorgula

kalbim bir dolu sürgün
kalbim bir ateş
kalbim bir sen
bir sen ki
bin muamma...

yar
gözlerim ardına düşen
gölgelerin saatinde ardıladığım
bin sitem
bin hasret
bin vecibe
şimdi hangi şiir paklar seni bilemem
hangi deşilmiş yaraya
bir tutam tuz diye uçacak kuşlar

...beslemez hiç bir dert yaramı
...yaram sürgün bir vakitte elest...

ben elest anında
aşkın sahibine secde ederken
sen kalbimin pasından
içime güzel gelen yar
yine isminle
yine de yar
yar...

yağmurun rahmetine insicam
gönlüme doğdun bu gece de

Abdulsamet KILINÇ / Zemheri Edebiyat 6. Sayı