Kategori: Şiir | Yazan: A.Kadir Akdemir | Okunma Sayısı: 917 | 03 Kasım 2008, Pazartesi

Vurdum Duymazsın

                              -içtiğinde eritmeseydi eğer bu şırıngayı kezzap
                               O, kanımı titretirken
                               Sen, bana çektirdiklerini seyredecektin-

Ruhumun rotasına fırtına yolda
Yol düşkünü bir adamın yalnızlığına
Kelimesi kelimesine bir cümle düşürmedim hiç

Kazdım kaytarmadan nasırlarımı
Kelepir sandı birileri geçen yılları
Adab-ı muaşeretti, dudaklarımı büktürmedim hiç

Ağla, baştan aşağı dikenli yüzün
Fark ettim. Bu, timsah gözyaşı, çakal yağmuru
Tapmadım kimseye, başımı bir metreye düşürmedim hiç

Derin uykular gömdüm, puslu gözlerim
Ezberimde adın kirli, kirli gözlerim
Yarım kalırdım, aklımı kovamadım hiç

Gık çıkarmadan dinler beni duvarlar
Kırık bir gıcırtı dişlerimde zar atar
Git derken gözlerime güvenmedim hiç

İnandım, azami inandım
Sen; karnı tok, gözü aç bir işkenceydin

İçimdeydi lakin
Ayrılık mahalline uğramadım hiç

                         Abdulkadir AKDEMİR / Zemheri Edebiyat 6. Sayı