Kim ne derse desin
Ve hatta kinaye etmek için
futursuzca nefeslensin


Halimin
sefilliğine hükmetsin, hangi
sıfatı uygun görürse hiç çekinmesin


Yeter ki
nefsi ve hissi telakkiler
içinde bir emek sarfetmesin,
fikrini tefekkür ederek hasretsin


Evet,
ne edibim ve ne de şairin
aziz nefesinden kal eden zadeyim


Düşünmek için
ne kadar aciz olduğunun
farkına erişmiş bir nefesim


Sığ bir
izan ile halini serdetmeye
gayret gösteren bir kalb-i vakitim


Gönlü
umman misali rakseden
tefekkür ehlinin izlerini takip
etmeye çalışan bir divaneyim


Nazar etmekle,
fark etmenin farkını


Ruhun pervazlarında
hissetmeye talip bir çehrenin
ibretinden istifade etmeye
amede olan bir acizim


Ne kendi halinde
havlayan köğeğin ve ne de
miyavlayan kedinin dilini bilirim


Sanki sahrada
yalnızlığın hüznüyle yol arayan
bir abdiaciz olarak gayret eden bir fakirim


İhsan ve ihlas
adına ne kadar muhtaç halde
olduğunun hayıflığını
her lahzada hisseden bir kederim


Ne kadar
gamım varsa, hicran
her vakit gönül kapımı
aralayan bir hakikati kararsa


Onunla
hemhal içinde nefeslenen
miskinliğin ta kendisiyim


Ne vakit
pencere önünde nefeslensem


Her işittiğim
gök gürültisüyle yüreğimin
titrediğini hissedip, o zaman
gözlerimin yaşını silsem


Yerlerde
sürünen yaprağın,
camı okşayan yağmurun


Gökyüzünün
hüznünü aksettiren bulutun
serencamında ne kadar yalnızım


Naaşı
kalkmayı bekleyen bir kitabın,
ahdine kayıt kalan bin bir heyecanın


Hesap edilemeyen
her şarta ki iradey-i kararın
neticesine ne kadar muhtacım


Sessizce gözyaşlarım
yanaklarımdan süzülüyor


Nefesin müddeti
içinde ki mecalim her vakit
göçmenin eşiğinde umutla yetiniyor


Toprak ki
ne müşfik bir hakikat


Hak adına
ne müthiş bir nasihat, ruhumun
mahzunluğunu şehrediyor


Artık okunmaya
hasret halmış selalar


Ruhun
ve kalbin firkatinde
mahzun kalan aşktan söz ediyor




Mustafa CİLASUN

Halin
dokusu başkadır


Mütehassis
bir izanın, fark fark
ettiren ihsanın sanatıdır


Ruhun
hanifliğinden
nükseden firkatin gamı,
umudun vuslat selasıdır


İnsan
olmaya namzet olan can,
halis niyet ve say-ı hasletle
muhatap sahradır


Aşk,
tutku adına hezeyandır


Feraset
bakımından, gönül kapısını
aralayan sevdanın irşadıdır


Ancak kul,
ihlas ve samimiyet
bakımından muhtaçlığının
farkındaysa muhataptır


Acziyete
bel bağlamak bühtandır


Akıl ve
ilmin refakatinde yol
almak hakikat adına adımdır


Bir lahza
yok ki hakkı anmasın


İçinde nüveleştiği
zamanı düş kırıklığına
uğratsın, zafiyetlere abansın


İnsan
iradesi olan sultandır


Hesabın vaktine
umut bağlayan hicrandır,
aşk edeb-i nardır


Mizan,
insanda ki vicdandır


Beytullahın
halinde ki hakikattir,
akleden için vuslatın nişanıdır


Ne vakit
hevesin eşiğinde nefeslensen


Umudun
gerekçelerini düşünmeden
el açıp figan etsen, bahtın için
neye bedel olacağını bilmeden


İçinde
bulunduğun şartın
insicamıylainleyip kendi
kendine bir çıkış yolu için dirensen


Ve fakat
hayrın ve şerrin şehrine
malik olmadan, izanın neye
ihtiyacı var anlamadan istersen


Özürlü insana
açırsın, hissiyatını aralarsın


İnsan olarak
tabii bir halin nispetini
yaşarsın,o an ne hikmetse
sanki bir kabahat ararsın


Nesiller boyu
insanın başına gelen
hikayeleri okumadan, ibretiyle
yol almaktan niye uzaksın


İnsan,
kul olması için
yaratılan bir nidadır


İblis zaten
bilinen bir vakıadır,


İşte o vakit
hak ve hakikat niçin
haline bu kadar yabandır


Lahza seni
sessizce alıp götürüyor


Her sahnesinde
ibretten kesitler derliyor
ve halin melalinde yaşatıyor


Hak adına
cehdeden nefes çile içinde
yoğruluyor, batıl adına talan
eden can, dünyayı içinde yaşatıyor


Ölüm
her an kapısındayken,
korku ve pakin içinde kahkaha
atarken, aslından kurtulamıyor




Mustafa CİLASUN

< =ncode_resizer_warning id=ncode_resizer_warning_1 style="WIDTH: 680px" readOnly unable="on">Orjinal boyutu icin tiklayin 720x540px and 137KB.












Hal
miskinliği kerihtir
Aklın ve izanın
reddettiği bir sefilliktir


Acziyet
ne kalbin ve ne de ruhun
bahta açılan telakkisidir


Kalbi akıl
bu bakımda idrakin ve
inşirahın derdinde ki aşkın iksiridir


Bilmeden
amel ne kadar ihlaslıdır


İhlas,
farkı fark ettiren feyzin
en naif ve latif meyanıdır


Huşu
içinde taat etmek,
kalbi nazarla maruf için
hakikate erişmek ecirdir


Hakkın rızası
ve hukukun bahta açilan
kapısı nasibi Celaldir,
İnsan bunun için muhataptır


Hiçbir
beşer kimsesiz değildir


Kimsesizlik
gamıyla nefeslenen,
mesuliyetinden habersiz olan saiktir


Fikretmek,
bilgisiz ne kadar mümkündür,
merak ilmin şubesinden bir nasiptir


Dert
edinen can, saikleri içinde
aklını ve izanını fark ettiren varlıktır,
tefeekür bu bakımdan asıldır


Varlık içinde
yol alan nefes nicedir


Kalp ve ruhun
hicranı hangi vakit için
şehredilmeyi bekleyen lehçedir


Her hak ve ihsan,
mizan için derlenen gerekçedir,


Aşk,
ruhu ve kalbi
hakka ram eden hidayettir


Çile içinde
nefeslenemek,
asla bir yük değildir,


İradi
olmak bakımından
nasibi hürriyettir


Yürek yar
için titreyen bir nidadır


Her lahzasında
sırr-ı aşikar olan bir hakikatin
fark edilen aksedasıdır


Ayetler her yanı
kuşatan ibreti farikadır


Feraset
sahibi olan can
için yanmak sevdadır


Her halinde
Hak rızası içinde
var olmak iksir-i aşktır,


Firkat
vuslat için tercih
edilen sukut-u edadır




Mustafa CİLASUN

Beklemek
umuda hasretmektir
Gönül dirliğinde,
hakikatin meşkiyle yüzleşmekir

 

Ruhun
lisanıyla nefeslenmeye
erişmek ve nasibi için cehtir

 

Can adına
belanın kazası, araftan
kurtulmanın hülasasıdır

 

İnsan
kalbiyle ve aklıyle mesuldür

 

İradesi için
cehtin vuzuhunda ki
azimdir, vuslata tabiidir

 

Ne vakit
gam etse, iman adına
ilimden nasipsiz bir nefesse acizdir

 

Müdrik olan
kalp, ruhun rehberliğinde ki
seyirdir, hakikat için vekildir

 

Nefs,
hak ve batıl adına
kayıtsız değildir

 

Ne kadar
tezkiye edilirse, itaat
içinde ki ziyadedir,
iradi olmak aklın selametidir

 

Rahmet
ve mağfiret kapısı
zafiyet içinde ve halis niyetin
eşiğinde ki nefes içindir

 

Hata ve yanlış
zaten bilinen bir gerekçedir,
insanla yol alan bir vakıanın ibretidir

 

Ne kadar
hükümran olursan,aldanırsın

 

Benlik
adına yol alan bir fani
olmaktan asla kurtulamazsın

 

Tekebbür
etmeyi ne sanırsın,yoksa
tevhit adına şirkemi sarılırsın

Allaha
yakınlaştıran ve varsa,
elpençe durup,
muhakemeden kaçınır mısın

 

İnsan
aklı perdelidir
ve gözü gibi sınırlıdır

 

Nazar ettiği
ne varsa öncelikle sınırlandırır
ve bu zaviyeden aydınlanır

 

Arştan
inen inzaldir, yerden
arşa uzanan melal, miracın
ahenginde ki firkattir

 

Nasip ve baht,
emeğin ve azmin hasredilmesine
muhtaç olan iktisattır,
irade bunun için aslolandır

 

Merhametten
maraz doğar derler, aldırma

 

Nefsi adına
heba olan kim varsa,
sakın ola gamıyla bertaraf olma

 

İnsan tercih etme
makamıda olan bir ikramdır,
aklı ve izanıyla yol almak zorundadır

 

Yeis ve keder,
endişelenmek için olacaktır, yoksa
harap olmak için nasıl bir hicrandır

 

Umut,
hiçbir vakit soldurmamalı

 

Kul
ne yaptığının ve neyi talep
ettiğin idrakiyle yol almalı

 

Sıhhat
ve vucubunun gereğini
ifaetmekten asla kaçınmamalı

 

Sünnetulllahı
hakkıyla öğrenmekten
kaçınmamalı,Rabbimizin
sıfatlarını iyi anlamalı

 

Sevgi
ve muhabbet olmayan gönülde
nasıl bir halislik aranmalı

 

Muhtaç olan kimdir,
ilim ve akıl ne için tevdi edilmiştir,
hesap aşikar olan vakıa değil midir

 

İhsan ve ihlas
insan için en makbul olan bir
hakikattir, sanki yitik hasleti gibidir

 

Rehberini
tanımayan, kitabıı celilden
uzaklaşan,ruhunu ve kalbini
nasıl şehredecektir

 

Ve bu minval üzre
nefeslenmeye erişecektir,
bu bakımdan kalbe düşen
aşk ne güzel ülfettir

 

Mustafa CİLASUN

< =ncode_resizer_warning id=ncode_resizer_warning_1 style="WIDTH: 680px" readOnly unable="on">Orjinal boyutu icin tiklayin 700x700px and 132KB.










Ne söylesem
Sinemi aşikar eylemeden
sessizce göçüp gitsem


Umudun
senasında dirilmenin
itminanlığına erişip sevinsem


Şevkin lahzasında
tebessüm etmeyi öğrenip,
hikmetini şehretsem


Vurgun
yemiştir nice gönüller


Sanki intizarın
halvetinden nükseden,
ruhu yoran dehlizler


Issız sokaklarda,
eşiklerin kucak aştığı
nazarlardadır kimsesizler


Bir lokma ekmeğe
muhtaç kalan nefesler,
nefislerin terketmediği zafiyetler


Hangi
nisayı fark etsem


Bir köşede
suskun ve kederli
halini merak edip düşünsem


Parmaklarının
arasında tüten sigaranın
acziyetinden medet
beklemekten mi söz etsem


Kahkaha atan
ve fakat fark etmekten
uzak talebelerin
ufuklarından ne beklesem


Yalan, yanlış
niçin devam eder


Tefekkür etmek
bu kadar mı ruha azap
eden nahoş bir keder


Ellerden
düşmeyen telefonlar
hangi meramın derdine
derman olacak bir bedel


Aklım ve izanım,
irademe hükmetmeyen
bir belanın intirarında
inleyen hangi neden


En yakın
dostum vefat etmiş...


Bir ömrü
ilim tahsili için derlemiş
ve tebessüm için ne naif bir
nefesin sahibiydi


Her vakit
umudun içinde cehdeden,
emri bilmaruf için seferden
sefere giden bir arifti


Gençlik yıllarımı
en güzel ve en anlamlı
kılan bir rehberdi,
yokluğunda umutla beklenirdi


İmamhalipli yılları,
ilahiyat fakültesinde ki
azimli secaatı her vakit
dikkatimi cekmiştir


Bazen
sefil halimi Hazreti Ömerin
hasletlerine benzetirdi
ve muhabbetle gülerdi


Kimi zaman
üstadım, “şu sözlerime
darılma der ve eğer


“yenge hanım
cennete giderse senin
titizliğine sabrettiği için
gideceğine inanırım” derdi


Simsiyah
ve gür kaşları vardı,
sangi saçlarına nispet yapmak
için adeta yarıştalardı.


Cenabı Hak
Talaslı Mehmet Muchan
kardeşime Rahmet eylesin
ve mekanını cennetle müjdelesin.




Mustafa CİLASUN